Toparlamak, etrafımızdaki insanlara artık ihtiyaç duymayı bırakmamızı değil, onlara ihtiyaç duymaktan korkmamamızı beraberinde getirir.
Daha iyi hissetmeye başladığımızda ve toparlanıp ayağa kalktığımızda çevremizle olan bağlarımızı daha güvenli kurmaya başlarız çünkü o bağlar artık mecbur hissettiğimiz için değil, biz istediğimiz için kurulmuş olur. Kendimizi değerli hissetmiyorsak, kimsenin bizi korumasını, gözetmesini, bize yardım etmek istemesini kabul etmeyiz. Aslında zihnimizin arka planı sandığımızdan daha çok ilişki, iletişim ve bağ istiyor olabilir. Daha iyi hissetmeye başladıkça kendimizi daha değerli ve daha sevilebilir görmeye ve bunun bir zayıflık olmadığını anlamaya başlarız.
A